Interieur van de Gerard Dou Synagoge - Interior of the Gerard Dou Synagogue.

Geschiedenis

Tegen het eind van de 19e eeuw vestigden de eerste Joden zich in de Pijp, toen een van de nieuwere buurten van Amsterdam. In 1886 stichtten deze Joden de vereniging ďHulpe IsraŽlsĒ. In 1892 bouwde deze vereniging haar eigen synagoge in de Gerard Doustraat 238.

Tot de Tweede Wereldoorlog bloeide de synagoge in de Gerard Doustraat. Het was een plaats waar intellectuelen, rabbijnen en werklieden gezamenlijk hun gebeden uitspraken. Dagelijks gehouden diensten werden goed bezocht en de vereniging zorgde actief voor studieprogrammaís voor de ledenTot de Tweede Wereldoorlog bloeide de synagoge in de Gerard Doustraat. Het was een plaats waar intellectuelen, rabbijnen en werklieden gezamenlijk hun gebeden uitspraken. Dagelijks gehouden diensten werden goed bezocht en de vereniging zorgde actief voor studieprogrammaís voor de leden.

Op Rosj Hasjana (Joods Nieuwjaar) 1943 werd de laatste dienst tijdens de oorlogsjaren gehouden. Doordat de synagoge ingeklemd stond tussen twee rijtjeshuizen in de smalle Gerard Doustraat, werd ze niet door de Duitsers opgemerkt. Dankzij de oplettendheid van de buren overleefde het gebouw de oorlog. De eerste dienst in Nederland na de Tweede Wereldoorlog werd in de synagoge in de Gerard Doustraat gehouden op de tweede sjabbatochtend na 5 mei 1945. Het was op dat moment de enige Asjkenazische synagoge in Amsterdam die gebruikt kon worden.

Heden

Tegenwoordig neemt de Gerard Dou Synagoge, de oudste Asjkenazische synagoge in Amsterdam die nog altijd in gebruik is, een eigen plaats in binnen de Joodse Gemeente Amsterdam. Op sjabbat en tijdens de feestdagen worden er diensten gehouden en de sjoel heeft zijn eigen rabbijn en voorzanger.

De traditioneel Nederlands-Joodse melodieŽn en rituelen, het prachtige, recentelijk gerestaureerde interieur en de gezellige sfeer zorgen ervoor dat de diensten in de Gerard Doustraatsjoel zeer bijzonder zijn. Vele verschillende bezoekers komen van heinde en verre, omdat ze zich er zo thuis voelen. Nieuwe bezoekers worden altijd warm welkom geheten en door deze buitengewone hartelijkheid voelen ook veel jonge mensen zich tot de sjoel aangetrokken. De synagoge telt slechts weinig leden, waardoor ieder afzonderlijke deelnemer belangrijk is voor het voorspoedig voortbestaan van de sjoel.

About Us

Towards the end of the 19th century, the first Jews settled in De Pijp, one of Amsterdam's newer neighbourhoods at that time. In 1886 these Jews formed the society "Hulpe Israëls" (Israel's Help); in 1892 the society built its own synagogue at Gerard Dou street 238.

Until World War II the synagogue at Gerard Dou street flourished. It was known as a place where intellectuals and rabbis prayed together with laborers. Daily services were well-attended, and the synagogue maintained an active program of study for its members.

On Rosh Hashana (the Jewish New Year) 1943, the synagogue held its last service of the war years. Nestled between two row-houses on the narrow Gerard Dou street, the synagogue remained unnoticed by the Germans. Due to the watchful eyes of its neighbours, the building survived the war. The first service in Holland after World War II was held at the Gerard Dou street synagogue on the second Shabbat morning after May 5, 1945. At that time it was the only Ashkenazi synagogue in Amsterdam which could be used.

Present Time

Nowadays the Gerard Dou street synagogue, the oldest functioning Ashkenazi synagogue in Amsterdam, holds a special place in Amsterdam's Jewish Orthodox community. Regular services are held on Shabbat and holidays, and the shul has its own rabbi and cantor.

The traditional Dutch-Jewish melodies and rituals, the beautiful, recently restored interior and the gezellige (cozy) atmosphere make services at the Gerard Dou street shul exceptional. Visitors of all backgrounds come from great distances because they feel so at home at Gerard Dou. First-time visitors are always warmly welcomed, and this special friendliness has attracted many young people to the shul. The membership of the synagogue is small, so each individual is important to the welfare of the shul.